Schrijn of tempel
In Japan hoort een schrijn, jinja of jingu, bij het shinto en eert het kami, de geesten van de natuur, van voorouders en van vergoddelijkte personen, terwijl een tempel, tera of ji, boeddhistisch is. Het makkelijkste herkenningsteken is de poort: een schrijn heeft een torii, twee staanders en twee dwarsbalken, vaak vermiljoenrood geschilderd, terwijl een tempel een overdekte poort heeft, vaak bewaakt door woeste houten koningen. De twee geloven zijn al eeuwenlang met elkaar verweven, en veel tempels hebben een klein schrijn op hun terrein. Schrijnen laten iedereen toe, van welk geloof ook, en de meeste zijn gratis.
De torii en het pad
Buig licht voordat u onder de eerste torii door gaat, zoals bezoekers doen bij het Asakusa-schrijn en Kasuga Taisha, en draai u om om opnieuw te buigen wanneer u vertrekt. Het midden van het pad is traditioneel voorbehouden aan de kami, dus loop iets aan de zijkant; bij het Nezu-schrijn en het Kitaguchi Hongu Fuji Sengen-schrijn vragen de aanwijzingen voor bezoekers precies dat. In Ise geven borden aan dat u bij het Buitenste Schrijn links en bij het Binnenste Schrijn rechts houdt. Blijf in de binnenste omheiningen op de grindpaden.
In de Fushimi Inari Taisha in Kyoto worden de torii zelf de attractie: duizenden vermiljoenrode poorten, geschonken door bedrijven en families, vormen tunnels de berg Inari op. Vóór 8.00 uur of na het donker zijn ze bijna leeg, terwijl het onderste deel tussen ongeveer 10.00 en 16.00 uur erg druk is.
Reinigen bij het waterbekken
Bij de ingang staat de chozuya, een stenen bekken met houten scheppers. Neem een schepper in de rechterhand en spoel de linkerhand, wissel van hand en spoel de rechter, giet dan een beetje water in uw holle linkerhand en spoel uw mond, waarbij u discreet naast het bekken spuugt, nooit erin. Houd tot slot de schepper rechtop zodat het resterende water langs de steel naar beneden loopt, en leg hem terug. De volgorde staat op borden bij het Meiji-schrijn en vele andere. Drink nooit rechtstreeks uit de schepper.
Hoe u bidt
Werp bij de offerzaal een munt in de houten kist, luid de bel als er een touw hangt, buig dan tweemaal, klap tweemaal in de handen, houd de handen even tegen elkaar en buig nog één keer. Zo gaat het bij het Meiji-schrijn en de meeste schrijnen in Japan; Izumo Taisha is de bekendste uitzondering, waar gelovigen viermaal klappen. Een munt van vijf yen is de traditionele offergave, omdat de naam, go-en, klinkt als het woord voor een goede verbinding. Bezoekers mogen bidden of gewoon toekijken, en beide wordt geaccepteerd.
Kleding, schoenen en fotograferen
Bij schrijnen geldt geen kledingvoorschrift; nette kleding, en de hoed af vóór de hoofdzaal, is genoeg in Ise, bij het Meiji-schrijn en bij Sumiyoshi Taisha. Op het terrein houdt u uw schoenen aan; ze gaan alleen uit als u een zaal betreedt, zoals het hoofdheiligdom van Nikko Toshogu of de avondvoorstelling van kagura in het Takachiho-schrijn. Fotograferen mag op het terrein, maar meestal niet in de zalen: het Meiji-schrijn verbiedt het in de hoofdzaal, en in Ise is het niet toegestaan op de trappen van de hoofdheiligdommen. Geef voorrang aan huwelijksstoeten, die in de meeste weekenden over het terrein van het Meiji-schrijn trekken.
Amuletten, voorspellingen en kosten
De schrijnkantoren verkopen omamori-amuletten voor gezondheid, een veilige reis, studie of liefde, houten ema-plankjes om een wens op te schrijven en op te hangen, en omikuji-voorspellingsbriefjes; een slechte voorspelling knoopt u aan een rek of een boom om haar achter te laten. Veel bezoekers verzamelen ook goshuin, zegels die het personeel van het schrijn voor een klein bedrag met inkt in een speciaal boekje schrijft. De meeste schrijnen zijn gratis, met alleen kosten voor tuinen of schatkamers, zoals voor de binnentuin van het Meiji-schrijn of de schatkamer van het Hakone-schrijn; Itsukushima op Miyajima vraagt JPY 300.
Feesten en het juiste moment
Schrijnen zijn het levendigst met Nieuwjaar, wanneer miljoenen mensen hatsumode doen, het eerste bezoek van het jaar, en het Meiji-schrijn een van de drukste plekken van Japan wordt, met lange rijen in de eerste drie dagen van januari. Bij zomerfeesten worden draagbare schrijnen door de straten gedragen, zoals bij het Yasaka-schrijn in Kyoto tijdens de Gion Matsuri in juli. Itsukushima hangt af van het getij: kom bij vloed om het schrijn te zien drijven, en bij eb om naar de grote torii te lopen.
Yasukuni in Tokio is een gedenkschrijn voor de Japanse oorlogsdoden, onder wie veroordeelde oorlogsmisdadigers, en het museum presenteert de oorlogen in een nationalistisch licht. Ga er met terughoudendheid heen, en wees u ervan bewust dat data zoals 15 augustus politiek beladen zijn.
Veelgemaakte fouten
De gebruikelijke misstappen zijn zonder pauze door de torii lopen, drinken uit de reinigingsschepper, eten terwijl u over het terrein loopt en een priester of een schrijnmaagd in wit en rood als fotorekwisiet behandelen. Bij Fushimi Inari klimmen sommige bezoekers voor een foto op de kleine torii en de vossenbeelden. Vraag toestemming voordat u een ceremonie fotografeert, praat zacht bij de gebedszaal en neem uw afval mee, want de meeste schrijnen hebben geen prullenbakken.
